تبلیغات
عجایب جهان هستی - مطالب ابر نجوم

کشف مولکول حیات در فضا

سیارات

مولکول حیات در فضا کشف شد


دانشمندان برای نخستین بار موفق به کشف یک مولکول آلی پیچیده در فضا شده‌اند که از ساختار نامتقارن مشابه مولکول‌های کلیدی برای حیات زمین برخوردار است.

محققان مولکول اکسید پروپیلن را در یک ابر بزرگ گاز و غبار در نزدیکی مرکز کهکشان راه شیری شناسایی کرده‌اند.

مولکول‌های آلی خاص مانند اکسید پروپیلن مانند دو دست‌ انسان از نسخه‌های آینه‌مانند با خودشان برخوردارند که یک ویژگی شیمیایی موسوم به "دست‌سانی" (chirality) است.

دانشمندان از مدتها قبل به دنبال این بودند که چرا موجودات زنده تنها از یک نسخه از مولکول‌های خاص استفاده می‌کنند؛ برای مثال، شکل راست‌دست ریبوز، بخش اصلی دی‌ان‌ای است.

کشف اکسید پروپیلن در فضا نشان داد که دست‌سانی از ریشه کیهانی برخوردار است.

به گفته دانشمندان، این کشف یک جهش پیشگامانه به سوی درک چگونگی ساخت مولکول‌های پری‌بیوتیک در جهان و اثر آنها بر منشا حیات به شمار می‌رود.

اینگونه مولکول‌ها که برای زیست‌شناسی ضروری هستند، پیش از این در شهاب‌سنگ‌های کشف شده بر روی زمین و دنباله‌دارهای موجود در منظومه شمسی مشاهده شده، اما هیچگاه در گستره عظیم فضای بین ستاره‌ای دیده نشده بودند.

این یافته‌ها به تقویت این نظریه می‌پردازد که اجزای شیمیایی سازنده حیات پیش از این توسط اجسام سماوی مانند شهاب‌سنگها و دنباله‌دارهای حاوی این مولکول‌ها به زمین منتقل شده‌اند.

در ماه مه، ستاره‌شناسان برای نخستین بار اسیدآمینه گلیسین را بر روی یک دنباله‌دار شناسایی کردند که توسط موجودات زنده برای تولید پروتئین استفاده می‌شود.

محققان در تحقیق جدید از تلسکوپ‌های رادیویی برای بررسی جزئیات شیمیایی مولکول‌ها در ابر گاز و غبار تولید کننده ستاره در دوردست استفاده کردند. مولکول‌ها در زمان حرکت در خلاء فضا، ارتعاشاتی تولید می‌کنند که مانند امواج رادیویی خاص بنظر می‌رسند.

سیگنال‌های پیچیده مرتبط با اکسید پروپیلن بقدر کافی برای اینکه دانشمندان به تعیین منشا چپ یا راست بودن مولکول‌ها بپردازند، کافی نبود. به گفته محققان، مانند سایه یک دست، نمی‌توان از راست یا چپ بودن آن خبر داد.

تحقیقات آینده در مورد چگونگی تعامل نور پلاریزه شده با مولکول‌ها شاید بتواند غالب بودن یک نسخه از اکسید پروپیلن را در فضا آشکار کند.

این تحقیق در مجله Science منتشر شده و در نشست انجمن نجوم آمریکا در سان‌دیگو ارائه شد.

کشف یک حفره ی عظیم در سطح خورشید

عکس سیارات

دانشمندان ناسا پس از بررسی اتمسفر یا کرونای خورشید متوجه یک حفره عظیم تیره رنگ در سطح این ستاره شدند.

کشف حفره عظیم در سطح خورشید

حفره عظیم و سیاه‌رنگ در بخش میانی خورشید تشکیل شده است که از احتمال وقوع یک طوفان خورشیدی قدرتمند خبر می‌دهد.

تصاویر بدست آمده از کرونای خورشید توسط ماهواره رصد خورشیدی یا SDO شکار شده که حاکی از احتمال وقوع طوفان خورشیدی جدید است.

دانشمندان ناسا معتقدند که حفره‌های موجود در کرونای خورشید عامل اصلی فوران پلاسمای خورشید در فضا هستند. در بیشتر موارد مقداری از پلاسمای خورشید از نیروی جاذبه این ستاره فرار کرده و به فضای اطراف پرتاب می‌شود. در واقع پلاسمای فعال خورشید خطرناک‌ترین تهدید برای ساکنان زمین است.

تصاویر بدست آمده از ماهواره رصد خورشیدی همچنین نشان‌دهنده نقاط خروج ذرات باردار از سطح خورشید است. خروج این ذرات باعث تیره‌تر شدن حفره‌های موجود در کرونا می‌شود.

تولید بادهای مغناطیسی قدرتمند خورشید هم تعادل میدان مغناطیسی زمین را برهم زده و طوفان‌ مغناطیسی یا جئومغناطیسی ایجاد می‌کند. در صورت افزایش قدرت بادهای خورشیدی ساکنان زمین با یک تهدید بزرگ مواجه خواهند شد.

آیا زندگی در مریخ ممکن است ؟

سیارات

چندی‌ پیش شرکت خصوصی مارس‌وان اعلام کرده بود که در آینده نزدیک سفر بی‌بازگشت به مریخ را آغاز می‌کند؛ سفری که طی آن چند فضانورد منتخب راهی سیاره سرخ می‌شوند. این افراد با دانستن اینکه امکان بازگشت به زمین وجود ندارد، راهی مریخ می‌شوند.‌ هزاران نفر داوطلب چنین سفری شدند و شرکت مارس‌وان، طی چندین مرحله گزینش، افرادی را انتخاب کرده است. همچنین ناسا در نظر دارد در دو دهه آینده نخستین گروه از فضانوردانش را راهی این سیاره کند؛ سفری که البته با بازگشت به زمین همراه خواهد بود. سفر به مریخ، با دشواری‌های بسیاری رو به‌رو است، از جمله علمی، فناوری و تأمین بودجه. در ادامه، برخی از مشکلات سفر به مریخ را بررسی کرده و با راهکارهایی برای حل این مشکلات آشنا می‌شویم.

heres-why-elon-musk-wants-to-colonize-mars«ایلان ماسک»، رئیس شرکت اسپیس‌اکس، به‌تازگی اعلام کرده است این شرکت قصد دارد نخستین موشک حامل انسان را در سال ٢٠٢۴ میلادی به مقصد مریخ ارسال کند تا انسان بتواند در سال ٢٠٢۵، در این سیاره اقامت کند. شرکت اسپیس‌اکس را می‌توان یکی از جاه‌طلب‌ترین شرکت‌های جهان و این اقدام شرکت اسپیس‌اکس را می‌توان یکی از بلند پروازانه‌ترین فعالیت‌های این شرکت به حساب آورد. اگر این فکر عملی شود، گام بزرگی برای اسکان انسان در سیاره‌ای دیگر محسوب می‌شود.

مسئولان این شرکت می‌گویند برنامه‌ریزی برای تأمین مواد مورد نیاز انسان‌ها در این سیاره نیز انجام شده است و قرار است اسپیس‌اکس هر ٢۶ ماه یک‌بار، موشکی جدید را با انسان‌هایی دیگر و تجهیزات مورد نیاز برای ساکنان مریخ برای آنها ارسال کند. «ماسک» این اقدام را گامی بزرگ برای آینده بشر به حساب می‌آورد و در این‌باره می‌گوید: «این اقدام گام بزرگی برای تبدیل انسان به یک موجود چندسیاره‌ای است و موجب می‌شود تا ما حتی بتوانیم به زندگی خارج از منظومه خورشیدی خود فکر کنیم».

ناسا نماینده‌اش را می‌فرستد

وقتی که بحث سفر به مریخ یا سیاره و قمری دیگر پیش می‌آید، ناسا نام اول است، اما باید تأکید کرد که ناسا در این‌گونه موارد بسیار محتاطانه عمل می‌کند. واقعیت آن است که ناسا هم رؤیای سفر به مریخ را در سر دارد، اما در نظر دارد پیش از آنکه انسانی را به مریخ بفرستد، ربات‌های انسان‌نما را به‌عنوان سفیران زمین به سیاره سرخ اعزام کند. هرچند این موضوع به داستان‌های علمی- تخیلی شبیه است، اما شاید در آینده نزدیک عملی شود. دانشمندان ناسا در برنامه‌ای مشترک با همکاری چهار دانشگاه، روی پروژه ساخت ربات انسان‌نمای مناسب ارسال به سیاره سرخ کار می‌کنند.

lead_large

یک استاد دانشگاه «لوول» در ایالت ماساچوست می‌گوید: «وال یک ربات انسان‌نمای تمام‌برقی است و ناسا قصد دارد پیش از ورود فضانوردان به مریخ، رباتی شبیه آن را به سیاره سرخ ارسال کند». او درباره مشخصات این ربات می‌گوید: «روی سر این ربات یک جفت دوربین است که به سامانه واقعیت مجازی «آکیولوس» مرتبط است. کنترل‌کننده می‌تواند با استفاده از این دستگاه از راه دور با دوربین ببیند. ربات به حسگر مادون‌قرمز مجهز است. در قسمت‌های مختلف آن مانند دست و پا نیز دوربین و حسگرهای مختلفی وجود دارد». این ربات که ربات «والکری» نام دارد، برای انجام فعالیت‌هایی که در محیط مریخ برای انسان خطرناک است، طراحی شده. قرار است این ربات‌ها، به‌جای انسان و پیش از او وارد مناطق خطرناک سیاره مریخ شوند. پیش‌ بینی می‌شود ناسا ربات‌های «وال» را پیش از ارسال اولین فضاپیمای حامل فضانورد، یعنی حدود سال ٢٠٣٠ به مریخ بفرستد.

ابزار سفر از همه مهم‌تر است

وقتی که صحبت سفر به مریخ باشد، اولین موضوعی که به ذهن می‌رسد، فضاپیمای حامل فضانوردان است. البته باید تأکید کرد که مشکل‌ترین بخش برای برنامه‌ریزی سفر نیز همین قسمت است. واقعیت این است که آمریکا به‌عنوان غول صنایع و فناوری هوافضا، چندسالی است که از حضور و فعالیت شرکت‌های خصوصی در این عرصه حمایت می‌کند. به‌این‌ترتیب هم‌اکنون چند شرکت بزرگ و کوچک در این عرصه حضوری چشمگیر دارند، برخی‌ فعالیت‌هایشان کاملا خصوصی است و برخی هم همکاری تنگاتنگی با مؤسسه‌های دولتی دارند. ناسا در مرحله اول، سفارش ساخت فضاپیماهایی را برای انتقال فضانوردان به ایستگاه فضایی بین‌المللی داده است. شرکت بویینگ که با ناسا به توافق رسیده تسهیلات بهتری را برای مسافرت به ایستگاه فضایی بین‌المللی آماده کند، به‌تازگی کپسول فضایی استارلاینر (سی‌اس‌تی١٠٠ سابق) را معرفی و جزئیات انتقال بیشتر فضانوردان را اعلام کرد.

21236738100_5511b5c150_b-700x432گفتنی است ناسا پیش از این از دو شرکت بویینگ و اسپیس‌اکس خواسته بود راهی به‌صرفه‌تر برای انتقال فضانورد طراحی کنند. درحال‌حاضر بررسی این فضاپیما در جریان است و قرار است در پایان سال جاری میلادی، ساخت آن تمام شده و پس از انجام برخی آزمایش‌ها، در سال ٢٠١٧ به فضا فرستاده شود. هدف نهایی ناسا این است که امور انتقال تجهیزات و خدمه به ایستگاه‌های فضایی را به دو شرکت بویینگ (استارلاینر) و اسپیس‌اکس (دراگون کرو) بسپارد تا بتواند روی تحقیقات جدی‌تری برای سفر به مریخ متمرکز شود. ناسا این برنامه‌ها را به‌عنوان زمینه‌چینی برای برنامه بزرگ انتقال تجهیزات به مریخ معرفی کرده است. غیر از اینها، ناسا پروژه‌های دیگری نیز برای ساخت فضاپیما برای سفر به مریخ در نظر دارد مانند اوریون که نخستین پرواز آزمایشی بدون‌سرنشین خود را پنجم دسامبر سال ٢٠١۴ با موفقیت انجام داد.

تأمین غذا عامل احتمالی تأخیر در سفر به مریخ

هر وقت صحبت سفر است، توشه راه یکی از مهم‌ترین مواردی است که باید به آن فکر کرد، به‌ویژه سفری که چندین‌ماه طول می‌کشد و در این مدت دیگر به زمین و منابع غذایی آن دسترسی نداریم. تاکنون دانشمندان به چندین روش ذخیره‌سازی غذا برای سفر طولانی به مریخ فکر کرده‌اند که هیچ‌کدام از آنها به‌قدر کافی رضایت‌بخش نبوده است و به‌همین‌دلیل به‌دنبال یافتن راهکاری برای تأمین موادغذایی از طریق کاشت آنها درون فضاپیمای ارسالی به سیاره سرخ هستند. ناسا برنامه کلی سفر به مریخ را تأیید کرده است و برنامه‌ریزی‌های دانشمندان برای انجام این کار نیز آغاز شده است، ولی باید دانست این فرایند چندان آسان و بدون دردسر نخواهد بود و در این راستا هنوز مشکلاتی وجود دارند که پاسخی برای آنها یافت نشده است. یکی از مشکلاتی که ناسا در فرستادن انسان به مریخ با آن مواجه است، تأمین مواد غذایی برای مسافران مریخ است.

Mars_Greenhouse_0ناسا در حال بررسی و آزمایش راه‌هایی است که با استفاده از آنها بتوان نیازهای غذایی مسافران فضاپیما را تأمین کرد. یکی از راه‌هایی که ناسا برای حل این مسئله در نظر گرفته است، کشاورزی درون خود فضاپیماست. در صورتی که بتوان این فکر را عملی کرد، می‌توان این مشکل را به صورت کامل حل‌ شده در نظر گرفت. گفتنی است که به‌تازگی نیز تحقیقات و آزمایش‌هایی در همین زمینه در ایستگاه بین‌المللی فضایی به انجام رسیده است. نکته جالب دیگر اینکه به‌ تازگی فیلمی با نام مریخی ساخته شده که درباره جاماندن یک فضانورد ناسا در مریخ است. در این فیلم، فضانورد جامانده در مریخ برای تأمین موادغذایی خود، درون فضاپیما کشاورزی می‌کند. ناسا ضمن تمجید از این فیلم، بسیاری از موارد به‌نمایش‌درآمده در این فیلم را امکان‌پذیر دانسته است. ماجرا هنگامی جالب می‌شود که بدانیم متخصصان ناسا اعلام کرده‌اند که هیچ مشورتی در این زمینه به سازندگان فیلم ارائه نکرده بودند.

ساخت سرپناهی برای اقامت

حتی اگر فضانوردان امکان سفر به مریخ را داشته باشند، مسکن برای اقامت طولانی‌مدت، یکی از مواردی است که باید به آن فکر کرد. دانشمندان تاکنون طرح‌های مختلفی را برای رفع مشکلات اقامت در مریخ ارائه کرده‌اند که هر یک از آنها مزایا و معایب خاص خود را دارد. در میان تمامی طرح‌های ارائه‌ شده، شرکت فاستر (foster) طرحی را عرضه کرده است که به‌شدت قابل‌توجه است. این طرح بر پایه استفاده از فناوری چاپ سه‌ بُعدی است و موجب می‌شود تا بتوان خانه‌های موردنیاز برای اقامت فضانوردان و مهاجران به فضا را در خود مریخ ساخت.

nasa-3-d-printed-habitat-challenge-design-competition-winners-3دانشمندان برای انجام این کار با مشکلی به نام مواد اولیه روبه‌رو هستند، ولی این طرح، راه‌های مقابله با این مشکل را نیز بیان کرده است. در این طرح همه مواد لازم برای ساخت این خانه‌ها، در مریخ قابل‌ دستیابی است. این خانه‌ها حدود صدمترمربع مساحت دارند و از دو بخش بالایی و پایینی تشکیل شده‌اند. همچنین کف این خانه‌ها در عمق ۱٫۵ متری زیر سطح سیاره قرار خواهد گرفت. شایان ذکر است که سازمان ناسا نیز این طرح را تأیید کرده و معتقد است که می‌توان آن را به‌عنوان یک گزینه مطلوب، در نظر گرفت.

کاهش استرس با هدست واقعیت مجازی

بسیاری از کارشناسان بر این باورند که سفرهای فضایی طولانی‌مدت، به‌ویژه اگر تعداد افراد همسفر کم و محیط درون فضاپیما کوچک باشد، مشکلات و عوارض ناخواسته‌ای را به‌همراه دارد، از جمله استرس و فشار روانی شدید که ممکن است بیماری‌های دیگری را در پی داشته باشد. به همین دلیل برنامه‌ریزان سفرهای فضایی باید به‌دنبال راهی برای کاهش تنش‌های این سفر بلندمدت باشند. هدست‌های واقعیت مجازی، یکی از نوظهورترین فناوری‌های روز دنیاست که هرروز طرفداران بیشتری پیدا می‌کند. این فناوری تا آن حد جذاب است که از آن به‌ عنوان یکی از محبوب‌ترین فناوری‌های نوظهور در نمایشگاه امسال تجهیزات الکترونیکی مصرفی (CES) لاس‌وگاس یاد می‌کنند.

v2-web-oculus-apاکنون یکی از دانشمندان پیشین ناسا در نظر دارد تا از این نوآوری برای کاستن استرس فضانوردانی استفاده کند که در آینده راهی سفر پرمخاطره و هیجان‌انگیز مریخ می‌شوند. این افراد با استفاده از هدست‌های واقعیت مجازی تصاویر دیدنی از استرالیا، ایرلند و انگلیس را مشاهده می‌کنند. هدف از این پروژه، پیدا کردن راه‌های مؤثر برای حفظ و حتی ارتقای سلامت روانی فضانوردانی است که راهی سفرهای بلندمدت می‌شوند. اکنون به نظر می‌رسد نوآوری استفاده از هدست واقعیت مجازی به فضانوردانی که در این نوع مأموریت‌ها شرکت می‌کنند، کمک می‌کند تا در شرایط به‌مراتب راحت‌تری به سفر بروند. گفتنی است «جی باکی»، از فضانوردان سابق ناسا، سرپرست این پروژه است.

سفر به نزدیک ترین ستاره به زمین در سال 2069

سیارات

یکی از قانون‌گذاران ارشد ایالت متحده که بودجه‌ی ناسا را تعیین می‌کند به این سازمان دستور داده تا پروژه‌های کاوش بین ستاره‌ای را از سر بگیرد. هدف نهایی که برای ناسا تعیین شده این است که در سال 2069 بتواند فضاپیمایی را به «آلفا قنطورس»، نزدیک‌ترین ستاره به خورشید بفرستد. سال 2069 صدمین سالگرد فتح ماه است.

بسیاری از دانشمندان فکر می‌کنند که حداقل در عصر حاضر، ایده‌ی سفرهای بین ستاره‌ای به قلمرو داستان‌های تخیلی تعلق دارد. علت این موضوع هم در اصل فاصله‌ی بسیار زیاد بین دو منظومه است. آلفا قنطورس 4.4 سال نوری با ما فاصله دارد که تقریبا معادل 40 تریلیون کیلومتر می‌شود. سریع‌ترین فضاپیمایی که تاکنون به فضا پرتاب شده، فضاپیماهای هلیو بوده‌اند که با سرعت 250 هزار کیلومتر بر ساعت حرکت می‌کردند.

با این سرعت، 18 هزار سال طول می‌کشد تا به نزدیک‌ترین ستاره به خورشید برسیم. برای اینکه بتوانیم در بازه‌ی زمانی عمر یک انسان به آن ستاره برسیم، باید بتوانیم با سرعتی سفر کنیم که کسر قابل توجهی از سرعت نور باشد. یک فضاپیما اگر با 10 درصد سرعت نور حرکت کند در عرض 44 سال می‌تواند به آلفا قنطورس برسد.

برای دست یافتن به این سرعت محیرالعقول به میزان بسیار زیادی انرژی احتیاج داریم؛ حتی اگر فضاپیما بسیار سبک‌وزن باشد. روش‌های عادی ایجاد سیستم پیشران مثل تکنولوژی‌های شیمیایی، خورشیدی-الکتریکی و هسته‌ای-حرارتی هیچ‌وقت نمی‌توانند به سرعت لازم برای سفرهای بین ستاره‌ای دست یابند. اما روش‌های دیگری هم برای تامین انرژی هست که ناسا می‌تواند روی آنها کار کند که از میان آنها می‌توانیم به سیستم پیشران هم‌جوشی هسته‌ای اشاره کنیم. هرچند که ما هنوز نتوانسته‌ایم در تولید برق با این تکنولوژی مهارت کافی را کسب کنیم. بنابراین فعلا با توسعه‌ی یک سیستم پیشران برای استفاده در فضا فاصله‌ی زیادی داریم. یک روش دیگر هم ایجاد همجوشی کاتالیز شده با پادماده است.

در این روش فضاپیما به کمک مجموعه‌ای از انفجارهای هیدروژنی یا گرماهسته‌ای حرکت می‌کند. این بمب‌های هیدروژنی در حالت عادی با بمب اتمی فعال می‌شوند؛ اما در نسخه‌ی پادماده، گوی کوچکی از پادماده با ماده برخورد کرده و نابودی آنها ایجاد انفجار می‌کند، این انفجار هم به نوبه‌ی خود منجر به یک انفجار گرماهسته‌ای بزرگ‌تر می‌شود. اما سوال اصلی اینجاست که چگونه می‌توانیم از فضاپیما و خدمه‌اش در مقابل چنین انفجارهایی محافظت کنیم.

یک تکنولوژی آینده‌گرایانه‌ی دیگر «رم‌جت بوسارد» (Bussard ramjet) است. ایده‌ی این نوع فضاپیما را فیزیک‌دانی به نام رابرت بوسارد در سال 1960 مطرح کرد. این نوع رم‌جت از نیروی الکترومغناطیسی استفاده می‌کند تا در طول سفر، هیدروژن مورد نیازش را جمع‌آوری کند. سپس هیدروژن را برای همجوشی هسته‌ای به اندازه‌ی کافی فشرده می‌کند و در نتیجه‌ی آن نیروی محرکه‌ی لازم برای حرکت فضاپیما فراهم می‌شود. نویسندگان داستان‌های علمی تخیلی علاقه‌ی زیادی به تئوری رم‌جت بوسارد دارند چون سوخت‌ آنها هیچ‌وقت تمام نمی‌شود و در حین حرکت آن را برداشت می‌کنند.

با تمام این اوصاف، آیا ناسا می‌تواند تا 53 سال دیگر به یک منظومه‌ی دیگر سفر کند؟ از نظر بسیاری از دانشمندان فضا این روش‌ها برای پیشبرد فضاپیما به شدت علمی تخیلی هستند و در عصر حاضر آمادگی لازم را نداریم. اما دانشمندان دیگری هم هستند که درباره‌ی سفرهای بین ستاره‌ای پژوهش‌های زیادی انجام داده‌اند و هیجان زیادی برای نقش داشتن در این پروژه و محقق کردن این رویا دارند.

عکس های جالب و دیدنی ناسا از کره ی زمین

سیارات عکس

با وجود مشکلات سیاسی که بین ایالات متحده و روسیه در جریان است، اما آژانس های فضایی هر دو طرف به همکاری در زمینه فعالیت های ایستگاه فضایی بین المللی در مدار زمین ادامه می دهند. در کنار کار در فضایی با جاذبه بسیار کم، اعضای ایستگاه فضایی بین المللی (ISS) همیشه عکس هایی بسیار زیبا از سیاره زمین ارسال می کنند که تماشای آنها لذتی فراوان دارد.

در اینجا یک گالری سحر انگیز از عکس های فضانوردان و همین طور ماهواره های ناسا را خواهید دید که هر یک داستان کوتاهی دارند. برای مثال عکس بالا توسط یکی از خدمه ماموریت ۳۹ ایستگاه فضایی با یک دوربین دیجیتال و لنز ۱۴ میلیمتری گرفته شده و طوفانی پیش-زمستانی در ساحل جنوب غربی استرالیا را نشان می دهد. تاریخ آن هم ۲۹ مارس ۲۰۱۴ است.

این بخش از دره رودخانه سبز (رود کلرادو) در شرق یوتا به خاطر نمای پیچ در پیچش مشهور است. این عکس در ۲۲ ژانویه ۲۰۱۴ توسط فضانوردی در ایستگاه بین المللی گرفته شده. رودخانه سبز به خاطر سایه های عمیق، تیره به نظر می رسد زیرا ۳۰۰ متر پایین تر از سطح زمین های اطراف خود است. نور خورشید در حال طلوع که بخشی از دیواره های دره را روشن کرده نیز زیبا است. خط صافی که در نیمه سمت چپ عکس دیده می شود، خط پرواز یک جت بر فراز دره است.

این بخش از دره رودخانه سبز (رود کلرادو) در شرق یوتا به خاطر نمای پیچ در پیچش مشهور است. این عکس در ۲۲ ژانویه ۲۰۱۴ توسط فضانوردی در ایستگاه بین المللی گرفته شده. رودخانه سبز به خاطر سایه های عمیق دیواره ها، تیره به نظر می رسد زیرا ۳۰۰ متر پایین تر از سطح زمین اطراف خود است. نور خورشید در حال طلوع است و بخشی از دیواره های دره را روشن کرده. خط صافی که در نیمه سمت چپ عکس دیده می شود، خط پرواز یک جت بر فراز دره است.

برای دیدن ادامه ی تصاویر به ادامه ی مطلب بروید ...
ادامه مطلب

10 نوع سیاهچاله ی جالب

مقاله سیارات عجایب

1. بزرگترین سیاه چاله‌ها

black-hole-immense-size

تقریباً در مرکز تمام کهکشان‌ها سیاه چاله‌ای عظیم با جرمی از میلیون‌ها تا میلیاردها برابر خورشید ما قرار گرفته است. به تازگی دانشمندان دو عدد از بزرگترین سیاه چاله‌های جهان را در دو کهکشان مجاور کشف کرده‌اند. یکی از این کهکشان‌ها به نام NGC 3842 درخشان‌ترین کهکشان در خوشه‌ی لئو است که نزدیک به ۳۲۰ میلیون سال نوری از ما فاصله دارد. در مرکز این کهکشان سیاه چاله‌ای با ۹.۷ میلیارد برابر جرم خورشید قرار گرفته است. اما در سوی دیگر ما و در مرکز کهکشان NGC4889 سیاه چاله‌ای با جرمی بیشتر از سیاه چاله‌ی قبلی قرار گرفته است. این کهکشان درخشان‌ترین کهکشان خوشه‌ی کُما است که در فاصله‌ی ۳۳۵ میلیون سال نوری از ما قرار دارد. محدوده‌ی گرانشی یا افق رویداد این سیاه چاله‌ها حدود پنج برابر فاصله‌ی خورشید از پلوتون است یعنی اگر نور یا هر چیز دیگر از فاصله‌ای به اندازه‌ی پنج برابر فاصله‌ی خورشید تا پلوتون به این سیاه چاله نزدیک شود در دام جاذبه‌ی آن اسیر خواهد شد. برای مقایسه بد نیست بدانید سیاه چاله‌ای که در مرکز کهکشان راه شیری قرار گرفته، جرمی ۲۵۰۰ برابر کمتر از این سیاه چاله‌ها دارد و افق رویداد آن فقط یک پنجم مدار عطارد است.

۲. کوچکترین سیاه چاله

Interstellar-team-and-black-hole

کوچکترین سیاه چاله‌ی کشف شده تا به امروز ممکن است کمتر از سه برابر خورشید ما جرم داشته باشد. این هیولا که رسما به IGR J17091-3624 نامگذاری شده است کمترین جرم تئوریکی که برای به وجود آمدن یک سیاه چاله‌ی با ثبات نیاز است را در خود جای داده است. اما مسئولیت سیاه چاله‌ها فقط خوردن مواد اطراف خود نیست بلکه گاهی آن‌ها توده‌هایی از باد و گاز را با سرعت زیاد به بیرون از کهکشان شلیک می‌کنند و بدین وسیله گازهای میان کهکشانی را به اطراف کهکشان فرستاده و ستاره‌هایی جدید ایجاد می‌کنند. سیاهچاله‌ای به این کوچکی می‌تواند بادهایی با سرعت ۳۲ میلیون کیلومتر در ساعت از خود خارج کند که بیشتر از ۱۰ برابر سرعت بادهای خروجی است که توانسته‌ایم از سیاه چاله‌ای با جرم ستاره‌ای ثبت کنیم.

۳. سیاهچاله‌های هم‌نوع خوار

cannibal-black-hole 1

سیاه چاله‌ها هر بخت برگشته‌ای که به آن‌ها نزدیک شود را خواهند بلعید حتی اگر آن سیاه چاله‌ای دیگر باشد. به تازگی دانشمندان برای نخستین بار هیولایی را در مرکز یک کهکشان یافته‌اند که از بدن هیولایی دیگر تغذیه می‌کند. دانشمندان توانسته‌اند آخرین مرحله‌ی ادغام دو کهکشان با جرم برابر به یکدیگر را مشاهده کنند. این مرحله ادغام بزرگ نامیده می‌شود، قبل از این مرحله ادغام کوچک اتفاق افتاده ولی میلیون‌ها سال قبل از زمانی بوده که بتوانیم آن را رصد کنیم. با استفاده از رصد خانه‌ی اشعه‌ی X چاندرا محققان ناسا این دو سیاه چاله را در مرکز کهکشان دوبل NGC3393 کشف کرده‌اند. یکی از این سیاه چاله‌ها حدود ۳۰ میلیون برابر خورشید ما جرم دارد و دیگری جرمی حداقل ۱ میلیون برابر خورشید را در خود جای داده است. فاصله‌ی این دو فقط ۴۹۰ سال نوری است.

۴. پیرترین سیاه چاله‌ی شناخته شده

old-blackhole

پیرترین سیاه چاله‌ی کشف شده تا کنون سیاه چاله‌ای با نام ULAS J1120+0641 است که در حدود ۷۷۰ میلیون سال پس از مهبانگ متولد شده است. سن ۱۳ میلیارد ساله‌ی این سیاه چاله چالشی را در برابر فیزیکدانان کیهانی قرار داده است، چگونه سیاه چاله‌ای با ۲ میلیارد برابر جرم خورشید می‌تواند به سرعت پس از انفجار بزرگ به وجود بیاید و تا به امروز نیز زنده بماند.

۵. سرکش‌ترین سیاه چاله

rogue

وقتی کهکشان‌ها به هم برخورد می‌کنند سیاه چاله‌ها می‌توانند از کهکشان خود به بیرون پرتاب شوند، و آزادانه در فضا پرسه زده و به اجرام فضایی ناخنک بزنند. سیاه چاله‌ی رام نشدنی SDSSJ0927+2943 با جرم ۶۰۰ میلیون برابر خورشید و سرعت ۹.۵ میلیون کیلومتر در ساعت در فضا پرسه می‌زند. ممکن است صدها سیاه چاله‌ی دیگر در اطراف کهکشان راه شیری سرگردان باشند ولی به دلیل ماهیت تاریک هنوز نتوانسته‌ایم نشانه‌ای از آن‌ها کشف کنیم.

۶. سیاه چاله‌ی میان وزن

mid

از مدت‌ها پیش دانشمندان تصور مر‌کردند که سیاه چاله‌ها در سه اندازه‌ی کوچک، متوسط و بزرگ به وجود می‌آیند. سیاه‌چاله‌های کوچک جرمی چند برابر خورشید دارند و سیاه چاله‌هایی بزرگ با جرمی میلیون‌ها و میلیاردها برابر خورشید در قلب کهکشان‌ها قرار گرفته‌اند، همانطور که سیاه چاله‌ای با جرم چهار میلیون برابر خورشید در مرکز کهکشان راه شیری قرار گرفته است. اما حال سیاه چاله‌هایی با اندازه‌ی متوسط مدت‌ها بود که فراموش شده بود، به تازگی دانشمندان سیاه چاله‌ای میان وزن به نام HLX-1 (منبع بیش از حد درخشان اشعه‌ی X یک) را در فاصله‌ی ۲۹۰ میلیون سال نوری از زمین کشف کرده‌اند که به نظر می‌رسد جرمی حدود ۲۰ هزار برابر خورشید را در خود جای داده است. تصور می‌شود سیاه چاله‌های متوسط آجرهای ساخت سیاه چاله‌های عظیم باشند، بنابراین درک بیشتر از رفتار آن‌ها می‌تواند به شناخت بیشتر آن هیولاهای غول پیکر و کهکشان‌هایی که در احاطه‌ی آن‌ها تکامل یافته‌اند منجر شود.

۷. سیاه چاله‌های چرخنده

supermassivebh

سیاه چاله‌ها می‌توانند بافت فضای اطراف خود را در سرعت‌ها فوق‌العاده‌ای بچرخانند. سیاه چاله‌ای به نام GRS 1915+105 در صورت فلکی Aquila (عقاب) و در فاصله‌ی ۳۵ هزار سال نوری از زمین، با سرعتی بیشتر از ۹۵۰ دور در ثانیه به دور خود می‌چرخد و اجسامی که در لبه‌ی افق رویداد این سیاه چاله قرار می‌گیرند را با سرعت بیشتر از ۵۳۶ میلیون کیلومتر در ساعت به دور خود می‌چرخاند، که در حدود نیمی از سرعت نور است.

۸. سیاه چاله‌ی تیرانداز

plasma-jet

سیاه چاله‌ها برای مکیدن مواد ساخته شده‌اند اما آیا می‌دانید که به همان خوبی که مواد به درون سیاه چاله فرو می‌ریزند، می‌توانند از آن به بیرون پرتاب شوند؟ مشاهدات سیاه چاله‌ای به نام H1743-322 را در فاصله‌ی ۲۸ هزار سال نوری از زمین، با جرم پنج تا ده برابر خورشید نشان داده‌اند که پس از خوردن ستاره‌ی همسایه مقداری از مواد آن را به بیرون شلیک می‌کند. این تُف غول آسا از گاز و پلاسما با سرعتی نزدیک به یک چهارم سرعت نور به بیرون پرتاب می‌شود.

۹. درخشان ترین سیاه چاله

Light-Blackhole

اگرچه همانطور که از نامشان بر می‌آید سیاه چاله‌ها به علت کشش گرانشی قوی اجازه‌ی خروج نور را نداده و در نتیجه مستقیماً دیده نمی‌شوند، اما بعضی از سیاه چاله‌ها قلب کوازارها را تشکیل می‌دهند؛ نورانی ترین، قدرتمندترین و پرانرژی ترین شگفتی جهان. پس از آنکه سیاه‌چاله‌ای در مرکز یک کهکشان مقادیر زیادی از گاز و غبار اطراف را به درون خود می‌کشد مقدار عظیمی از انرژی آن‌ها می‌تواند فوران کند و کوازاری را تشکیل دهد. پیش از این از کوازار به عنوان یکی از عجیب‌ترین رازهای فضا نامبرده بودیم، درخشان‌ترین کوازاری که توانسته‌ایم در محدوده‌ی قابل مشاهده ببینیم 3C 273 نامیده می‌شود که حدود ۳ میلیارد سال نوری از زمین فاصله دارد.

۱۰. سیاه چاله‌ها در زمین

bh-light

خوشبختانه سیاه چاله‌ها به حدی از زمین دور هستند که نگرانی بابت آن‌ها نداشته باشیم اما این فاصله‌ی دور مشکلاتی در راه به دست آوردن اطلاعات از آن‌ها ایجاد می‌کند. در راه کشف سرنخ‌هایی از ماهیت این اجرام عجیب، محققان بر روی خواص مبهمی از سیاه چاله‌ها بر روی زمین تحقیق می‌کنند. به عنوان مثال سیاه چاله‌ها دارای گرانشی آن‌چنان قدرتمند هستند که هیچ چیز حتی نور هم نمی‌تواند پس از سقوط در مرزی که به نام افق رویداد شناخته می‌شود، از میدان گرانش آن‌ها فرار کند. دانشمندان در آزمایشگاه و با استفاده از فیبر نوری توانسته‌اند این افق رویداد را به صورت مصنوعی به وجود آورند، همچنین آن‌ها بر روی تابش هاوکینگ که راهی برای فرار ماده از سیاه چاله و تولد دوباره‌ی جهان است کار می‌کنند.

درباره ما

سلام من مجید مدیر وبلاگ (عجایب جهان هستی ) که در 92/03/20 تاسیس شد هستم. این وبلاگ مخصوص طبیعت و عجایب آن است و شما در این وبلاگ می توانید درباره ی عجایب جهان ببینید و بخوانید. اگر با شمایی که وبلاگ دارید تبادل لینک کنم، خوش حال می شم. من را ا اسم عجایب جهان هستی لینک کنید و به من خبر دهید تا شما را در اسرع وقت لینک کنم .

افتخارات :
رتبه اول استان تهران - 1396
رتبه دوم استان تهران - 1395
رتبه دوم منطقه 6 - 1396
رتبه سوم منطقه 6 - 1395
در مسابقات فرهنگی و هنری آموزش و پرورشنتیجه تصویری برای ‪iranapps png‬‏

بایگانی

نویسنده

صفحات دیگر

پیوندها

تصاویر برگزیده

شبکه های اجتماعی

اطلاعات سایت

آمار بازدید

  • بازدید کل:

  • بازدید امروز:

  • بازدید دیروز:

  • بازدید ماه قبل:

  • بازدید این ماه:

  • تعداد مطالب:

  • نویسندگان: